Η προπαρασκευή και παρασκευή των Τζολιών στη Δυτική Αττική αποτελεί τοπική διατροφική πρακτική και θεμέλιο λίθο της Αρβανίτικης γαστρονομικής παράδοσης, που μεταδίδεται διαγενεακά και εντάσσεται στο πλαίσιο της οικιακής και κοινοτικής ζωής.
Τα Τζόλια είναι χειροποίητα ζυμαρικά από απλά υλικά (αλεύρι, νερό, αλάτι, ελαιόλαδο και κατά περίπτωση προζύμι ή μαγιά), τα οποία απαιτούν τέχνη και υπομονή στο πλάσιμο.
Οι γυναίκες των αρβανίτικων νοικοκυριών είναι οι κύριοι θεματοφύλακες της παραδοσιακής τεχνικής, η οποία μεταδίδεται προφορικά και πρακτικά, κυρίως εντός της οικογένειας, αλλά και σε ευρύτερο πλαίσιο, από μεγαλύτερες σε νεότερες γενιές, μέσω βιωματικής συμμετοχής.
Η διαδικασία αυτή συνδέεται με τη συλλογική ζωή της κοινότητας και αποτελεί μέσο διατήρησης τοπικής ταυτότητας και κοινωνικής συνοχής.

Οι οικογένειες της περιοχής της Δυτικής Αττικής, αρβανίτικης καταγωγής και ειδικότερα οι γυναίκες των νοικοκυριών, οι οποίες παραδοσιακά παρασκευάζουν τα Τζόλια, μεταδίδοντας τη γνώση διαγενεακά μέσω βιωματικής συμμετοχής. Η κοινότητα περιλαμβάνει επίσης νεότερα μέλη που συμμετέχουν στη διαδικασία, διατηρώντας τη συλλογική μνήμη και τη χρήση του προϊόντος σε κοινωνικές περιστάσεις. Σημαντική είναι η συμβολή των συλλόγων και φορέων, οι οποίοι σε κάθε ευκαιρία συμβάλλουν στη μετάδοση της τεχνικής και στην παρασκευή αυτών των χαρακτηριστικών ζυμαρικών, που είναι κοινή στους αρβανίτες όλης της περιοχής (Ελευσίνα, Μαγούλα, Μάνδρα, Ασπρόπυργος, Άνω Λιόσια, Φυλή). Η πρακτική συνδέει τεχνογνωσία, κοινωνική συνοχή και πολιτισμικές αξίες, καθιστώντας τα Τζόλια στοιχείο άυλης πολιτισμικής κληρονομιάς.