Η γυναικεία παραδοσιακή ενδυμασία της Νέας Βύσσας Έβρου συνιστά χαρακτηριστική ενδυματολογική έκφραση μιας αστικής προσφυγικής κοινότητας της Θράκης και διακρίνεται στον ευρύτερο θρακικό χώρο για την αισθητική συγκρότηση και τον συμβολισμό των επιμέρους στοιχείων της. Συνδέεται με πολιτισμικές πρακτικές που διαμορφώθηκαν από την ιστορική εμπειρία και την πολυπολιτισμική προέλευση των κατοίκων, αντανακλώντας την ιδιαίτερη ταυτότητα της κοινότητας. Αποτελεί ζώσα παράδοση, καθώς εξακολουθεί να φοριέται από κατοίκους δεύτερης γενιάς προσφύγων που διατηρούν βιωματική σχέση με τη χρήση και τη σημασία της, ενώ μεταδίδεται στις νεότερες γενιές μέσω οικογενειακής συνέχειας και συλλογικών πολιτιστικών δράσεων. Επίσης, επιμέρους στοιχεία της φορεσιάς χρησιμοποιούνται και από γυναίκες τρίτης γενιάς στις καθημερινές και αγροτικές τους ασχολίες, γεγονός που τεκμηριώνει τη λειτουργική συνέχιση της παράδοσης στο παρόν.

Η κοινότητα κληρονομιάς της παραδοσιακής ενδυμασίας της Νέας Βύσσας συγκροτείται πρωτίστως από τους κατοίκους της κοινότητας, που διατηρούν βιωματική σχέση με τη χρήση, τη σημασιοδότηση και τη μετάδοσή της. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι γυναίκες της δεύτερης γενιάς προσφύγων, που εξακολουθούν να κατέχουν τη γνώση της ενδυμασίας, της κατασκευής της και της φροντίδας της, διασφαλίζοντας τη συνέχειά της στον χρόνο. Στην κοινότητα κληρονομιάς εντάσσονται επίσης τα μέλη των τοπικών πολιτιστικών συλλόγων, οι τεχνίτριες που ασχολούνται με επιμέρους στοιχεία της φορεσιάς, καθώς και οι νεότερες γενιές που συμμετέχουν σε εορταστικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπου αυτή αναβιώνει. Επιπρόσθετα, μέρος της κοινότητας αποτελούν οι απόδημοι Βυσσιώτες που διατηρούν δεσμούς με την παράδοση και συμβάλλουν ενεργά στη διαφύλαξη και προβολή της. Μέσα από τις πρακτικές αυτές, η φορεσιά λειτουργεί ως φορέας μνήμης, ταυτότητας και πολιτισμικής συνέχειας της κοινότητας στο παρόν.