Το έθιμο των Φωτιών της Φλώρινας είναι ένα παραδοσιακό δρώμενο του Δωδεκαημέρου. Τελείται κάθε χρόνο το βράδυ της 23ης Δεκεμβρίου σε όλες τις γειτονιές της πόλης και στα χωριά. Οι κάτοικοι ανάβουν μεγάλες φωτιές, με ανταγωνιστική διάθεση, σε ανοιχτούς χώρους, γύρω από τις οποίες συγκεντρώνονται, χορεύουν και διασκεδάζουν με τη συνοδεία χάλκινων πνευστών, τραγουδιών και τοπικών εδεσμάτων. Η μεγαλύτερη φωτιά ανάβει στην πλατεία Ηρώων δίπλα στον ποταμό Σακουλέβα, με την προετοιμασία τους να αρχίζει πολλούς μήνες πριν.Το έθιμο είναι πιθανώς κατάλοιπο της Ρωμαϊκής εποχής ,όπου γιορταζόταν η λατρεία του ήλιου, το χειμερινό ηλιοστάσιο και έδιωχναν τα κακά πνεύματα. Κατά τη Χριστιαννική εκδοχή συνδέεται με τον εορτασμό των Χριστουγέννων, αλλά και με την ανάγκη για συλλόγικότητα, κοινωνική συνοχή και διαγενεακή μετάδοση της τοπικής παράδοσης. Οι φωτιές συμβολίζουν το φως, τη ζεστασιά και την αναγέννηση.
Η κοινότητα κληρονομιάς στο έθιμο των φωτιών της Φλώρινας είναι η τοπική κοινωνία και οι φορείς που διατηρούν ζωντανεύουν και μεταδίδουν το έθιμο, διασφαλίζοντας ότι παραμένει ενεργό, βιωματικό και σημαντικό για τα μέλη της και για τις επόμενες γενιές. Δεν πρόκειται για μια επίσημη μεμονωμένη “κοινότητα” με αυτό το όνομα, αλλά για μια ζωντανή συλλογικότητα ανθρώπων που υποστηρίζουν την άυλη πολιτιστική κληρονομιά του τόπου. Πιο συγκεκριμένα για τις φωτιές της Φλώρινας σημαντικό και ουσιαστικό ρόλο παίζουν: