Το Αιτωλικό βρίσκεται στη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου Αιτωλικού. Πρόκειται για ψαρότοπο με τις οικογένειες να  βιοορίζονται με παραδοσιακό ψάρεμα με παραδοσιακές βάρκες  σταφνοκάρια, γαίτες και πριάρια. Υπάρχει μεγάλη αφθονία σε αλιεύματα όπως χέλια,κέφαλοι, τσιπούρεςε, λιγδοπούλες, αθερίνα, λαβράκια, μπάφες κ.α. Οι Αιτωλικιώτες ανέπτυξαν ιδιαίτερες τεχνικές για τη διατήρηση των ψαριών όπως το πάστωμα και τεχνικές μαγειρικής αρκετά ιδιαίτερες ώστε να διατηρούνται οι φυσικές γεύσεις των ψαριών. Σήμερα, γίνεται προσπάθεια διάσωσης και ανάδειξης στις νεότερες γενιές.

Στην άσκηση του στοιχείου συμμετέχουν παλιοί ψαράδες και οι απόγονοί τους, οι οποίοι επιθυμούν να καταγραφούν οι συγκεκριμένες τεχνικές μαγειρικής και διατήρησης των αλιευμάτων, ώστε να διατηρηθούν, να διαφυλαχθούν και να μεταδοθούν στις επόμενες γενιές, καθώς αποτελούν σημαντικό μέρος της πολιτιστικής τους ταυτότητας και κληρονομιάς.

Γυναίκες και κόρες ψαράδων ακολουθούσαν τους πατέρες τους στο ψάρεμα στα διβάρια, μαθαίνοντας δίπλα τους τα μυστικά της τέχνης. Παράλληλα, φρόντιζαν να μαγειρεύουν τα αλιεύματα της ημέρας, αξιοποιώντας γνώσεις που είχαν διδαχθεί και από τις μητέρες τους. Ανέπτυξαν έτσι τεχνικές διατήρησης της τροφής εκτός ψυγείου για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως το πάστωμα των ψαριών με άφθονο αλάτι. Τα χέλια τα πάστωναν ή τα άνοιγαν σε πριντσιπάτα και τα μαγείρευαν με ιδιαίτερο τρόπο. Σημαντική τεχνική του Αιτωλικού είναι το πάστωμα του γαύρου, το άνοιγμα  το μαγείρεμα των κεφαλοειδών σε πετάλια, διατηρώντας τη φυσική τους γεύση. Παρότι οι τεχνικές αυτές διατηρούνται μέχρι σήμερα, απειλούνται από τη σύγχρονη μαγειρική.