Η Σωκιαλίδικη Μικρασιατική τσαμπούνα είναι ένα ελάχιστα διαδεδομένο μουσικό όργανο. Το έφεραν στον ελλαδικό χώρο οι Μικρασιάτες πρόσφυγες των παραλίων της Μικράς Ασίας και συγκεκριμένα οι  πρόσφυγες από τα χωριά Κελεμπέση και Δωμάτια (Ντομάτια) των Σωκίων της Μικράς Ασίας.

Κατόρθωσε να επιβιώσει στο πέρασμα του χρόνου μέσω του εθίμου της «Σωκιαλίδικης  Αποκριάς», στου οποίου τα γλέντια κατέχει κεντρικό ρόλο.

Σήμερα τα Κύργια σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία μας, είναι το μοναδικό στεριανό μέρος της χωράς όπου παίζεται η τσαμπούνα, και από τα μέχρι τώρα δεδομένα  το μοναδικό προσφυγικό χωριό όπου οι Σωκιαλίδες διατήρησαν ζωντανή και αναλλοίωτη μέχρι τις μέρες μας τη συγκεκριμένη παράδοση.

Η απομακρυσμένη ωστόσο γεωγραφική θέση του χωριού σε σχέση με τα υπόλοιπα μέρη που παίζεται το συγκεκριμένο  όργανο, καθώς και η δυσκολία των παλιών οργανοπαιχτών στο να έχουν πρόσβαση σε άλλα ακούσματα του οργάνου, έχει βοηθήσει στη διατήρηση της αυθεντικότητας του σωκιαλίδικου παιξίματός τους.

Στα Κύργια Δράμας, μια μεγάλη κοινότητα, όλα αυτά τα χρόνια έχει διατηρήσει ζωντανή τη Σωκιαλίδικη Μικρασιατική τσαμπούνα .

Οι  δυο παλαιοί  τσαμπουνιέρηδες, ο κ Γιάννης Κακαγιάννης και κ. Δημήτρης Ηγεμών αλλά και οι νεότεροι μαθητές τους, συνεχίζουν με μεράκι και διατηρούν ζωντανή αυτή τη μοναδική παράδοση.

Πολύ σημαντικό ακόμη είναι ότι νέοι  επιστήμονες του χωριού,  όπως ο Μάριος Αναστασιάδης και η Μαρία Μωυσίδου έχουν ερευνήσει και καταθέσει μεταπτυχιακές εργασίες με θέμα τη Σωκιαλίδικη Μικρασιάτικη Τσαμπούνα, ενώ η κοινότητα έχει εκδώσει δύο δίσκους  με σωκιαλίδικα αποκριάτικα τραγούδια και σκοπούς αποκλειστικά παιγμένα από  Σωκιαλίδικες Μικρασιατικές τσαμπούνες.

Τέλος, σημαντικό κομμάτι αυτής της κοινότητας  είναι και ο κόσμος του χωριού και των γύρω περιοχών που  συμμετέχουν στα αποκριάτικα γλέντια, αλληλεπιδρώντας μέσω της μουσικής, του στίχου και του χορού στα αποκριάτικα γλέντια και κρατώντας έτσι  αυτή την παράδοση,  εκατό και πλέον χρόνια ολοζώντανη.