Ιδιότυπο, πατροπαράδοτο αποκριάτικο έθιμο της ναυτοπολιτείας του Γαλαξειδίου που βρίσκει τις ρίζες του στην αρχαιότητα (διονυσιακά έθιμα) και συνεχίζει στο διάβα των ετών παραπέμποντας στους Παλιάτσους των Ιπποδρόμων κατά τη Βυζαντινή εποχή μέχρι τα έθιμα του αποχαιρετισμού των ναυτικών που αναχωρούσαν κατά τις αρχές της Άνοιξης για τα πολύμηνα ταξίδια τους. Πραγματοποιείται καθ έτος την Καθαρά Δευτέρα. Ομάδες ανθρώπων κάθε ηλικίς με βαμμένα πρόσωπα και ζωσμένοι κουδούνια στη μέση κατευθύνονται εν πομπή πεζή ή με αυτοσχέδια άρματα, χορεύοντας ρυθμικά, εκτοξεύοντας τα πολεμοφόδια φούμο και αλεύρι, προς κάθε κατεύθυνση . Σε αυτούς που δεν συμμετέχουν, παραμένοντας ουδέτεροι, γίνεται ένας σταυρός από βερνίκι στο μέτωπο προκειμένου να αναγνωρίζονται. Η πομπή ξεκινά από την είσοδο της πόλης και κορυφώνεται στο εμβληματικό λιμάνι όπου όλοι νικητές και νικημένοι αγκαλιάζονται και χορεύουν ενωμένοι παραδοσιακούς χορούς.

Το έθιμο του Αλευρομουτζουρώματος του Γαλαξειδίου, αποτελεί σημαντικό στοιχείο συνοχής, παρακαταθήκης και συνεργασίας γύρω από το ποίο συνενώνονται μιασειρά από οντότητες για τη διεξαγωγή και τη διαφύλαξή του. Το Δίκτυο για τον Πολιτισμό και Τουρισμό στη Φωκίδα εκ της καταστατικής του φύσης συνεργάζεται με την Δημοτική Κοινότητα Γαλαξειδίου της Δ.Ε Γαλαξειδίου, του Δήμου Δελφών, η οποία είναι η “καρδιά του εθίμου” καθώς και με τους τοπικούς φορείς, τις εκπαιδευτικές μονάδες, τους Συλλόγους, σωματεία, συνεργάτες, επισκέπτες, καλλιτέχνες, δημότες, κατοίκους μη δημότες, ΜΜΕ, για την οργάνωση, την καταγραφή, την διεξαγωγή, την προφορική παρακαταθήκη και το πέρασμα στην επόμενη γενιά.