Η τέχνη των Καλλιγραφένιων στρωσιδιών του Παλαιοχωρίου αποτελεί μια εξέχουσα υφαντική παράδοση της Βορειοανατολικής Χαλκιδικής, που χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία περίτεχνων φυτικών μοτίβων (κυρίως τριανταφυλλιές) με χρήση χειροποίητων μάλλινων κλωστών (κάνουρες). Υφαίνονται σε καθιστό ξύλινο αργαλειό, με τεχνική που παράγει διπλά, συμμετρικά υφαντά. Η παράδοση, ιστορικά βαμμένη με φυσικές μπογιές, αποτελούσε κύρια απασχόληση των γυναικών της περιοχής και σχετιζόταν με την προίκα και την οικογενειακή οικονομία. Τα ΚαλλιγραφέΝια Στρωσίδια ανήκουν στην γενική κατηγορία Μάλλινα Κιλίμια. Η τεχνική των κιλιμιών θεωρείται μια απλή μορφή ύφανσης και η επινόηση της προηγείται της ταπητουργικής. .Σήμερα διατηρείται ως ζωντανή πολιτιστική έκφραση, μετάδοσης από γενιά σε γενιά και ενεργό ρόλο στην τοπική ταυτότητα και εξακολουθεί να ζει ως έκφραση πολιτιστικής ταυτότητας, με εκθέσεις, εργαστήρια και χρήση σε γιορτές και καθημερινή διακόσμηση.

Κύριοι φορείς-μέτοχοι της υφαντικής του Παλαιοχωρίου είναι ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ο οποίος λειτουργεί ως θεματοφύλακας της συλλογικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου και οι υφάντρες, οι γυναίκες που κατείχαν και άσκησαν διαχρονικά την τέχνη
Οι συλλογές συγκροτήθηκαν κυρίως μέσω δωρεών των κατοίκων του χωριού, καθώς και από τις ιδιωτικές προικώες συλλογές, φέροντας έντονα τα ίχνη της κοινωνικής, ιστορίας του Παλαιοχωρίου. Η τέχνη των ΚαλλιγραφέΝιων συνδέεται άρρηκτα με την οικιακή οικονομία και τον θεσμό της προίκας. Τα Καλλιγραφένια εντάσσονται στη γενική κατηγορία των μάλλινων κιλιμιών. Στην υφαντική ιστορία του Παλαιοχωρίου , η κατηγοριοποίηση διαφέρει. Κιλίμια ονομάζονται ότι στρώνεται στο κρεββάτι, Μπάντες ότι μπαινει στον τοίχο και Χαλιά ότι στρώνεται στο πάτωμα.Κάθε έργο αποτελεί ταυτόχρονα χρηστικό αντικείμενο και υλικό τεκμήριο πολιτισμού.