Το έθιμο πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 18 Ιανουαρίου, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Αθανασίου. Μετά τη θεία λειτουργία, έξω από το εξωκλήσι, τα μέλη του ΚΑΠΗ Βελβεντού προσφέρουν λουκάνικα και κρασί στους εκκλησιαζόμενους. Έπειτα οι κάτοικοι κατευθύνονται στις γύρω πλαγιές του βουνού, όπου συγκεντρώνονται σε παρέες και ανάβουν φωτιές για να ψήσουν λουκάνικα. Παρότι κάθε παρέα στήνεται χωριστά, ο χώρος αποτελεί κοινό τόπο συνάντησης για όλους και το φαγητό μοιράζεται σε παρευρισκόμενους και επισκέπτες ως αυτονόητο κέρασμα φιλοξενίας. Οι μεγαλύτεροι θυμούνται ότι παλαιότερα την ημέρα αυτή δοκιμάζονταν για πρώτη φορά τα λουκάνικα που οι ίδιοι παρασκεύαζαν από το γουρούνι που είχε σφαχτεί πριν από τα Χριστούγεννα, στοιχείο που συνδέει τη γιορτή με τις παλιότερες διατροφικές συνήθειες και τη συλλογική μνήμη της κοινότητας.

Την κοινότητα κληρονομιάς του στοιχείου συγκροτούν οι κάτοικοι του Βελβεντού Κοζάνης που συμμετέχουν κάθε χρόνο στον εορτασμό της 18ης Ιανουαρίου και στο ψήσιμο των λουκάνικων στις πλαγιές γύρω από το εξωκκλήσι του Αγίου Αθανασίου.

Κεντρικό ρόλο διαδραματίζει το ΚΑΠΗ Βελβεντού, τα μέλη του οποίου προσφέρουν λουκάνικα και κρασί στους εκκλησιαζόμενους μετά τη θεία λειτουργία, συμβάλλοντας ενεργά στη συνέχιση του εθίμου.

Η πρακτική μεταδίδεται από γενιά σε γενιά μέσα από τη συμμετοχή και τη συνύπαρξη όλων των ηλικιών, ακόμα και χωρίς επίσημη οργάνωση. Οι κάτοικοι αναγνωρίζουν το έθιμο ως στοιχείο της ταυτότητάς τους και φροντίζουν για τη διατήρησή του κάθε χρόνο.

Την κοινότητα κληρονομιάς εκπροσωπούν:
– ΚΑΠΗ Βελβεντού
– Στεργιοπούλου Ειρήνη, κάτοικος Βελβεντού