Πρόσφυγες από το Σκοπό της Ανατολικής Θράκης εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα,στο Νέο Σκοπό Σερρών, έφεραν μαζί τους, την τέχνη του ΒΕΛΟΝΙΣΙΟΥ που αφορά χειροτεχνήματα φτιαγμένα με βελόνι ραψίματος και πολύ λεπτή άσπρη κλωστή, που δένεται σε κόμπο, μονό ή διπλό και σχηματίζει, μοναδικές συνθέσεις.
Αποτελούν «έργα ψυχής – χειρών», έκφραση του εσωτερικού πλούτου των γυναικών του Σκοπού, του διαλόγου με τον εαυτό τους. Μάθαιναν τους κόμπους, το μέτρημα, κάποια αρχικά σχέδια και στη συνέχεια η κάθε γυναίκα δημιουργεί με τη φαντασία τα δικά της σχέδια.
Το ΒΕΛΟΝΙΣΙΟ παίζει σημαντικό κοινωνικό ρόλο από τον Σκοπό στο Νέο Σκοπό, λειτούργησε ως μέσο: παροχής ψυχικής ηρεμίας, αυτοσυγκέντρωσης, αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου, οικονομικής στήριξης για κάποιες οικογένειες, πολύτιμο δώρο σε αρραβώνες, γάμους, γιορτές. Είχε χρήσεις, ως αυτόνομο εργόχειρο ή ως τελείωμα, μέρος κάποιου ρούχου, ή υφάσματος, με ποικίλες διαστάσεις.

Ο Σκοπός ήταν μια ανθούσα κωμόπολη στην Ανατολική Θράκη με πληθυσμό περίπου 6 χιλιάδες κατοίκους. Όλες σχεδόν οι γυναίκες του Σκοπού μάθαιναν την τέχνη του Βελονίσιου και την μετέδιδαν στις απογόνους τους. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών οι αγρότες κυρίως κάτοικοι δημιούργησαν τον Νέο Σκοπό στις Σέρρες. Σε δύσκολες εποχές πολλές γυναίκες βοήθησαν οικονομικά τις οικογένειές τους φτιάχνοντας και πουλώντας Βελονίσια. Φαίνεται ότι η τέχνη του ΒΕΛΟΝΙΣΙΟΥ ασκούνταν αποκλειστικά στον Νέο Σκοπό και όχι σε άλλα χωριά του Νομού Σερρών. Οι γυναίκες του χωριού δεν την διέδιδαν, θεωρώντας την δικό τους απόκτημα, ενώ επίσης πολλές, έδιναν μόνο σε επιλεγμένες άλλες γυναίκες τις καινούργιες συνθέσεις που έφτιαχναν. Σε μεγάλη έκθεση Βελονίσιων από τον Σκοπό που οργανώθηκε στον Νέο Σκοπό και στις Σέρρες το 2023 εκτέθηκαν έργα περίπου 40 γυναικών. Η τέχνη ασκείται σήμερα, σε μικρότερη όμως έκταση, από γυναίκες του χωριού και ίσως από κάποιες που μετοίκησαν αλλού.