Η παραδοσιακή αγροτική παραγωγή αποτελεί διαχρονικά βασικό στοιχείο της πολιτισμικής ταυτότητας και της συλλογικής μνήμης του Ασπροπύργου. Η σχέση των κατοίκων με τη γη εκφράζεται μέσω καλλιέργειας σιτηρών, ελαιών, φιστικιάς και κηπευτικών, μέσω της διατήρησης τοπικών παραδοσιακών σπόρων, όπως το κολοκύθι, μέσω της αξιοποίησης υπολειμμάτων της κτηνοτροφίας για τη ζωική λίπανση των καλλιεργειών. Σήμερα οι παραδοσιακές πρακτικές συνδυάζονται με εκσυγχρονισμένες μεθόδους για τη σωστή διαχείριση φυσικών πόρων (χρήση αισθητήρων νερού). Στον 20ο αιώνα, το αγροτικό τοπίο συνυπήρξε με τη βιομηχανία, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται έντονη συρρίκνωσή του εξαιτίας της εξάπλωσης των logistics. Η διαφύλαξη της παραδοσιακής αγροτικής παραγωγής είναι κρίσιμη, γιατί συμβάλλει στη διατήρηση της περιαστικής γεωργίας της Αττικής, λειτουργεί ως πνεύμονας στο εύθραυστο Θριάσιο Πεδίο και λειτουργεί ως συνθήκη συνοχής της πολυπολιτισμικής κοινωνίας του Ασπροπύργου.
Η διευρυμένη κοινότητα κληρονομιάς του Στοιχείου συγκροτείται από τους γεωργούς, κτηνοτρόφους, δενδροκαλλιεργητές και τις οικογένειές τους που δραστηριοποιούνται διαχρονικά στην περιοχή του Ασπροπύργου, από τον Αγροτικό Σύλλογο Ασπροπύργου, το Εργαστήριο ΗΜΕ ΠΡΟΠΕ του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, την ΑΜΚΕ πολιτισμού Συν+Εργασία, τον Ελληνορουμανικό Σύλλογο Φιλίας Άγιος Κωνσταντίνος και Ελένη, την Ομάδα Ενεργών Πολιτών Ασπροπύργου, σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, τον Δήμο Ασπροπύργου. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι μεγαλύτερες γενιές, που μεταδίδουν εμπειρικές γνώσεις και τεχνικές στις νεότερες, τόσο μέσω της οικογενειακής παράδοσης όσο και μέσα από συλλογικές δραστηριότητες και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Κύρια μέριμνα αυτής της ευρύτερης κοινότητας είναι να συμβάλλει στη βιωσιμότητα και διαφύλαξη της παραδοσιακής αγροτικής καλλιέργειας, αφού την αντιλαμβάνεται ως ζωτικό στοιχείο για την ανθεκτικότητά της.