ΗΜΕΡΙΔΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΫΛΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1.2.2014

 

Είναι ένα πανηγύρι, ένας χορός, ένα παραμύθι, ένας παραδοσιακός κεφαλόδεσμος, μια τεχνική οινοποίησης, μια παραδοσιακή καλλιέργεια άυλη πολιτιστική κληρονομιά; Τι είναι τελικά η άυλη πολιτιστική κληρονομιά; Ποιους αφορά; Πως και γιατί την διαφυλάσσουμε; Ποιος ο ρόλος των τοπικών κοινοτήτων, ποιος των ερευνητών, ποιος του κράτους, ποιος της UNESCO στη διαφύλαξη και ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς; Ανάδειξη της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς ενός τόπου μπορεί να σημάνει και ευκαιρία εναλλακτικής και ήπιας τοπικής ανάπτυξης;

Σε αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα θα επιχειρήσει να απαντήσει η πρώτη Ημερίδα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης τοπικών φορέων για την άυλη πολιτιστική κληρονομιά που διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 1 Φεβρουαρίου, από τις 10.00 π.μ. έως τις 17:30 μ.μ. Η Ημερίδα φιλοξενείται στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Νέου Δημαρχιακού Μεγάρου Θεσσαλονίκης.

Αφορμή για την Ημερίδα είναι η Σύμβαση που η UNESCO έθεσε σε ισχύ το 2003 για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 158 χώρες. Η Ελλάδα κύρωσε τη Σύμβαση το 2006.

Η ορθή εφαρμογή της Σύμβασης σε εθνικό επίπεδο, υπεύθυνη για την οποία είναι η Δ/νση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του ΥΠΠΟΑ, υπαγορεύει τη σχετική ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών.

Η Ημερίδα αποσκοπεί:

  1. Να παρουσιάσει τη Σύμβαση του 2003 και τη σημασία της για την κατανόηση, τεκμηρίωση, ανάδειξη και, σε ορισμένες περιπτώσεις, διάσωση του παραδοσιακού και σύγχρονου λαϊκού πολιτισμού του αγροτικού και αστικού χώρου.

  2. Να αναδείξει τη σημασία της συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στην προστασία και την ανάδειξη της ΑΠΚ.

  3. Να ενθαρρύνει τους φορείς που δραστηριοποιούνται στις τοπικές κοινωνίες του βορειοελλαδικού χώρου στον εμπλουτισμό αφενός του Εθνικού Καταλόγου Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της χώρας μας.

  4. Να συζητηθούν η σκοπιμότητα, τα οφέλη αλλά και τα πιθανά ζητήματα που εγείρονται για τις τοπικές κοινωνίες από τη διασύνδεση της ΑΠΚ με τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Στην πρώτη αυτή Ημερίδα έχουν προσκληθεί εθνοτοπικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, μουσεία νεώτερου πολιτισμού (λαογραφικά, εθνολογικά, ιστορικά κ.ά.), υπεύθυνοι πολιτισμού των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ερευνητές και πανεπιστημιακοί από το χώρο της Εθνολογίας, της Κοινωνικής και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας, της Λαογραφίας, της Πολιτιστικής Διαχείρισης κ.ά. καθώς κάτοχοι ή επιμελητές τοπικών αρχείων (μουσικών, οπτικών τεκμηρίων κ.ά.), λαογραφικών συλλογών, βιβλιοθηκών κ.ά. από τη Μακεδονία και τη Θράκη. Παρόμοιες συναντήσεις θα ακολουθήσουν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας μέσα στο 2014.

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα, η πρωινή συνεδρία (10:00 π.μ.- 13:00 μ.μ.) θα περιλαμβάνει τις εισηγήσεις των λαογράφων – εθνολόγων του Υπουργείου αναφορικά με τη Σύμβαση του 2003 και την έννοια της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς και εκτενή συζήτηση και διάλογο με τους παρευρισκόμενους εκπροσώπους φορέων. Η απογευματινή συνεδρία (14:30 μ.μ.- 17:30 μ.μ.) θα παρουσιάσει εν είδει καλών πρακτικών καταγραφής και ανάδειξης του τοπικού λαϊκού πολιτισμού τις εισηγήσεις της κ. Αγγελικής Γιαννακίδου από το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, της κ. Νόρας Σκουτέρη από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του κ. Ζήση Σκαμπάλη, αναπλ. Προϊστάμενου Δ/νσης του Λαογραφικού και Εθνολογικού Μουσείου Μακεδονίας – Θράκης, και εκπροσώπου του Κέντρου Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών. Προβλέπεται επίσης χρόνος για συζήτηση με τους συμμετέχοντες.

1 2 3 4 5 6 7 8

Τηνιακή Μαρμαροτεχνία

ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
ΑΫΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΑΫΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ (ΑΠΚ)

Ι. Σύντομη παρουσίαση του στοιχείου Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΑΠΚ)

1. Όνομα Τηνιακή Μαρμαροτεχνία. Άλλη/-ες ονομασία/ες:
Μαρμαρογλυπτική, τέχνη του μαρμάρου, λιθογλυπτική

2. Ταυτότητα
Η κατασκευή ενός αντικειμένου, αυτοτελούς ή σύνθετου, από μάρμαρο (εξόρυξη της πρώτης ύλης, αρχική επεξεργασία, σχεδίαση, μορφοποίηση, διακόσμηση, τοποθέτηση) και οι συναφείς κοινωνικές και οικονομικές παράμετροι (εργαστήρια και εργαλειακός εξοπλισμός, μαθητεία, πελατεία, προϊόντα, νοοτροπίες). Συνέχεια

Η καλλιέργεια της Μαστίχας

Η καλλιέργεια της Μαστίχας

ΕΘΝΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
ΑΫΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΑΫΛΗΣ ΠΟΛΙTIΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ (ΑΠΚ)

Ι. Σύντομη παρουσίαση του στοιχείου Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΑΠΚ)
Όνομα: Η τεχνογνωσία της παραδοσιακής μαστιχοκαλλιέργειας στη Χίο

Πεδίο ΑΠΚ:
προφορικές παραδόσεις και εκφράσεις :
Στα διάφορα στάδια της διαδικασίας της μεταβίβασης από γενιά σε γενιά της μαστιχοκαλλιέργειας χρησιμοποιείται τοπική ορολογία, στην οποία επιβιώνει η ιδιαίτερη μουσική εκφορά της γλώσσας και καταγράφονται τοπικές ιδιωματικές εκφράσεις. Παράλληλα, καθ’ όλη τη διαδικασία της μαστιχοκαλλιέργειας αλλά πιο έντονα στη φάση της διαλογής, όπου Συνέχεια

Ξυλοναυπηγική

ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ
ΑΫΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΑΫΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ (ΑΠΚ)

Ι. Σύντομη παρουσίαση του στοιχείου Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΑΠΚ)

1. Όνομα Ξυλοναυπηγική. Άλλη/-ες ονομασία/ες: Παραδοσιακή Ναυπηγική.

2. Ταυτότητα
Η χειροτεχνική κατασκευή σκάφους από φυσική ξυλεία (σύλληψη, σχεδίαση, κατασκευή, εξοπλισμός, διακόσμηση), καθώς και οι πολιτισμικές πρακτικές και αντιλήψεις που την πλαισιώνουν.

3. Πεδίο ΑΠΚ
•Προφορικές παραδόσεις και εκφράσεις: Οι τεχνικές και οι γνώσεις που εφαρμόζονται στη ναυπηγική με φυσική ξυλεία μεταβιβάζονται ακόμη και σήμερα από τις παλιότερες στις νεότερες γενιές κατ’ εξοχήν μέσω του προφορικού λόγου.
Η ξυλοναυπηγική είναι μια τέχνη με ιδιαίτερα πλούσια ορολογία, η οποία χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κατασκευής, επισκευής, συντήρησης ακόμη και απλής περιγραφής ενός σκάφους. Συνέχεια

DSC02731

Μεσογειακή Διατροφή

ΔΕΛΤΙΟ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΥ
ΑΫΛΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ

Ονομασία έκφρασης άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς:
Μεσογειακή Διατροφή

Σύντομη παρουσίαση:
Κοινές γνώσεις και πρακτικές που συνδέονται με τη συλλογή, την προετοιμασία και την κατανάλωση της τροφής στα παραδοσιακά/τοπικά διατροφικά συστήματα των ελαιοπαραγωγών κυρίως περιοχών της Μεσογείου. Συνέχεια